De Ultieme Ultimate Proeverij, Springbank en Bowmore

door | april 17, 2022

Het derde deel van de line up van de Ultimate proeverij zoals die gehouden werd in restaurant Minos Pallas in Nieuwegein, bevat ook weer een whisky waar alle deelnemers naar uit hebben gekeken. Kwamen eerder al Rosebank en Caperdonich voorbij als bijzonderheden, dit keer maken een oude Springbank en een Bowmore hun opwachting. Beiden al jaren gebotteld door de familie Van Wees.

Als je tegenwoordig de prijsontwikkeling rond Springbank een beetje volgt dan zullen alleen de verzamelaars met een behoorlijk aantal flessen oude Springbank daar nog vrolijk van worden. Er wordt nou eenmaal niet heel veel Springbank op de markt gebracht en de vraag is hoog. Dan is het voor de liefhebber een buitenkansje als er in een proeverij een Springbank van vroeger wordt aangeboden. John de Vries zette deze fles in zijn line up.

Een Springbank die werd gedistilleerd in december 1975, ruim 18 jaar mocht rijpen in een “oak cask” (what else) met vatnummer 3596 en in september 1994 werd gebotteld. Verdund tot 43% maar verder niet veranderd met kleurstof of koude filtering, leverde het vat 300 flessen op. Toen heel betaalbaar maar nu zal de verzamelaar er aardig voor moeten betalen. En ik mag hem gewoon proeven…

  • Neus: Zoete honing, vanilleroom en fruitige tonen die doen denken aan abrikoos en rijpe banaan. Er lijkt ook een hint van melkchocolade door te komen.
  • Smaak: Een stukje kruidiger dan de neus doet vermoeden. Een mooie prikkel op de tong, kaneelachtig. Daarna meteen ook weer de zoete tonen die ook in de neus al aanwezig waren.
  • Afdronk: Voor een whisky die op 43% gebotteld is heeft deze Springbank een mooie lange afdronk. Licht drogend richting de beleving van een vruchtenthee.

Tot nu toe is dit de mooiste whisky in de line up. Over de gehele linie consistent in de aroma’s zonder een echte hoogvlieger te worden. Ik geef er in ieder geval een score van 85 punten aan mee.

Dan is het tijd voor de eerste Islay whisky van de proeverij, een Bowmore uit 1989. Als ik heel eerlijk ben, ben ik meestal niet heel erg onder de indruk van Bowmore whisky’s al heb ik zeker ook een aantal mooie uitzonderingen kunnen proeven.

Deze Bowmore werd gedistilleerd in april 1989 en heeft maar een korte rijping mogen genieten. Vatnummer 2869 heeft tot januari 1996 mogen helpen om van de spirit een whisky te maken. Toen werd besloten om de pas zes jaar jonge Bowmore over te brengen naar de flessen. Ook weer op 43% gebotteld, niet koud gefilterd en niet bijgekleurd. De oplage van deze botteling was 384 flessen.

  • Neus: Ietwat zurig bij de eerste indruk. Gerstemout, yoghurt met muesli. Er is ook wel wat turfrook maar het zuurtje verdringt de rook. Heeft lang in het glas nodig om dat enigszins om te draaien.
  • Smaak: Turfrook en een te jonge whisky. Vooral moutsuikers die wat smaak geven.
  • Afdronk: De turfrook blijft wel hangen maar daar is alles wel mee gezegd.

Deze Bowmore heeft me geen onuitwisbare indruk kunnen geven. Te jong gebotteld of is ie misschien slechter geworden in de 26 jaar dat ie in de fles gezeten heeft. We zullen het nooit weten. Wat ik wel weet is dat deze whisky voor mij de minste van de line up is met een score van 78 punten.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.