Twee keer een North of Scotland

door | september 19, 2022

Ik ben niet zo van het vieren van verjaardagen maar ja, als je 50 wordt dan is dat toch wel iets bijzonders. Dat vond Adrian Hoose ook toen ik samen met mijn zoon Claxton’s bezocht op het Dalswinton Estate. Om dat ik nu die respectabele leeftijd bereikt heb is het daarom tijd om een paar whisky’s in te schenken die minstens net zo respectabel van leeftijd zijn. Vandaag vergelijk ik daarom twee keer een North of Scotland, waarvan 1 gebotteld en 1 rechtstreeks uit het vat.

Voorafgaand aan mijn bezoek aan de bottelaar had ik nog nooit van de distillery gehoord. Op zich niet gek denk ik aangezien er al in 1980 gestopt werd met de productie van whisky en dat daarmee een periode van slechts 23 jaar produceren tot een eind kwam. De distillery was gevestigd in Cambus in de Lowlands en de gebouwen doen tegenwoordig dienst als bonding warehouse van eigenaar Diageo.

Laat ik beginnen met het sample dat ik van Adrian ontving. Het betreft een botteling die werd uitgebracht in de eerste editie van de zeer luxe Dalswinton Series van Claxton’s (een serie die binnenkort nog meer aan bod gaat komen op de wensite). De whisky zelf is een Single Grain Whisky die in 1970 gedistilleerd werd. Rijping vond plaats in een Hogshead. Botteling vond plaats in 2021 op een vatsterkte van 45,8%.

Foto Whiskybase.com
  • Neus: Romige vanille en zoet citrusfruit met een licht zoete kruidigheid. Een hint van tropisch fruit maar ook een gewoon appeltje. Mooie zachte geur.
  • Smaak: Romige custardpudding met een mespuntje kaneel en een sausje van tropisch fruit.
  • Afdronk: Romig, zoet en lang. Tropische vruchtenthee met bruine kandijsuiker.

Een glaasje om een uur of twee van te genieten. Gelukkig heb ik er nóg een sample van staan. Voor nu krijgt deze whisky een score van 92 punten mee. Wat een genot!

Dan het tweede sample. Daar zit een mooi verhaal aan vast. Ik was dus met mijn zoon op bezoek bij Claxton’s en hij mocht daar gewoon een vat openen, iets dat ik nog nooit gedaan heb. Dat bleek dus een zustervat te zijn van de hierboven genoemde botteling. Uiteraard hebben we daar de whisky al geproefd maar ik mocht ook nog een sample meenemen voor thuis. Het zou mij niks verbazen als deze deel uit gaat maken van een tweede versie van de Dalswinton Series. Inmiddels is deze whisky al minimaal 51 jaar oud.

  • Neus: Minder romig in de neus dan het vorige sample. Hier juist net wat meer kruidige geuren. De fruitige tonen zijn nagenoeg een kopie van het eerste glaasje.
  • Smaak: Heerlijk romig en zoet. Juist minder kruidig in de mond en dat is verrassend vanuit de geur gezien. Vooral romige vanille, ook weer custard en misschien wel een hint van rietsuiker. Ook hier weer tropisch fruit.
  • Afdronk: Afdronk is vergelijkbaar lang maar nog net iets mooier in zoete romigheid.

Mijn eerste indruk bij Claxton’s was: “De mooiste whisky die ík ooit geproefd heb”. Die eerste indruk is wat mij betreft bevestigd. Voor mij een score van 93 punten, een score die ik nog nooit eerder gaf.

Met deze twee whisky’s is het zeker geen straf of mijn 50e verjaardag te vieren! Thank you Adrian!

Een gedachte over “Twee keer een North of Scotland

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.